Op visite (SC Veendam - Helmond Sport)

Zwarte mannen Fousert en Van der Veen kwamen gisteravond ogen en oren te kort. 'Gastheerschap' was gisteravond het geheime woord. Boeiende gesprekken met supporters van ADO uit de Hofstad waren naast de doelpunten van de SC meer dan een hoogtepunt. De betrokkenheid van de mannenbroeders uit Den Haag die onze tribune bevolkten vanwege een Veenkoloniaal voetbaltoernooi op de zaterdag was genereus en niet enkel in beeld te vangen. De woorden worden nog gerangschikt. Later meer.

Literatuur over Roda

Had Plato het niet over de zintuigelijke en verstandelijke wereld. In de laatste ben je in staat dingen te beredeneren en te bedenken. Zwarte man Sandman zegt verstandige, verstandelijke dingen over de schrijver Dautzenberg opdat wij lezers het met onze zintuigen kunnen waarnemen.

Het is goed dat er eindelijk literatuur over Roda is, verwelkomde Arnon Grunberg de roman ‘Extra tijd’ van A.H.J. Dautzenberg. De zin stond op de papieren band om het boek. De uitgave viel mij om nog een reden op: een zwarte man op de omslag.
Op een vrije trapafstand (mits door Ronald Koeman genomen) van het Feijenoord-stadion, tijdens de literaire avond Boek Nu! in de wijk Katendrecht, kocht ik het, ook om eens iets anders te lezen dan Gijp, Kraaij, of Genee.
A.H.J. Dautzenberg is een bijzondere schrijver, een bijzondere kerel. Niet alleen omdat hij zomaar een nier doneerde aan een wildvreemde en omdat hij lid werd van pedofielenvereniging MARTIJN, louter uit protest tegen de heksenjacht, maar vooral vanwege het weergaloze interview in de Vpro-gids met Lemmy Kilmister, die als monetair deskundige werd geïntroduceerd.
Ik wist niet dat hij monetair specialist was, bijna niemand, maar Dautzenberg legde uit dat Kilmister in de beginjaren van Motörhead bedrogen was door allerlei types die de revenuen van albums en concerten ins blaue hinein lieten verdwijnen. Daarop besloot de frontman de financiën in eigen hand te nemen en hij ontpopte zich gaandeweg als monetair specialist. In die hoedanigheid liet Lemmy (uiteraard wel met het nodige gevloek en getier) zijn licht schijnen op de actuele wereldwijde crisis.
Wat Lemmy zei snee hout, het klonk allemaal vrij logisch, maar helaas bleek het interview volledig uit de duim gezogen. Om waarom de Vpro-gids een rectificatie moest plaatsen. Niet tot mijn hilariteit, want ik geloofde het ook, al ben ik een beetje een naïeve man.
De zwarte man op de omslag van ‘Extra tijd’ staat daar niet zomaar. De roman gaat over de moeizame relatie tussen twee zoons en hun stervende vader. Hij ziet zijn einde naderen in de periode dat zijn favoriete club, Roda JC, vecht voor levensbehoud in de eredivisie. Dautzenberg schetst de verhoudingen binnen een arbeidersfamilie en wat intrigeert zijn de dingen die niet uitgesproken worden. De mensen zeggen meer niet dan wel tegen elkaar. En juist daarom ziet de verteller, Marcel Meulenberg, in die laatste maanden, weken, dagen, uren, seconden van zijn vader een of meerdere zwarte mannen opduiken. Ze komen uit de schemerzone. Ze willen hem iets duidelijk maken en ze dagen hem uit om het ongezegde te zeggen.

Ben Ali Libi

Zwarte man Sandman verontschuldigde zich op de tribune van de Langeleegte met de woorden 'Ik kom van Stadskanaal'. Zijn kennis van Willem Wilmink reikt niet verder dan 'deze vuist op deze vuist'. Van Ben Ali Libi had hij nog nooit gehoord. Omdat iedereen van Ben Ali Libi moet hebben gehoord doen we dit gedicht van Wilmink op de blog in de reprise. Vrijdag tegen Helmond Sport moet het voetbal beter zijn dan tegen Den Bosch. Anders gaan de zwarte mannen wederom poezie reclameren. Ook niet verkeerd.

Lagerwerf

Details zijn belangrijk. Details doen ertoe. Details maken het verschil. Zwarte man Hadders over de details van het veterstrikken. Ook voor voetballers niet geheel onbelangrijk.

Na 4500 kilometer door stoffig Spanje op een oude motorfiets waren mijn schoenen wel aan een poetsbeurt en een paar nieuwe veters toe.

Bij de rappe schoenlapper had ik een stel geinige two-tone veters gekocht en nadat ik oude verwijderd had zou ik deze er in rijgen.

Na poging 1 was ik niet tevreden. Hoewel ik me er nog nooit eerder druk over gemaakt had zag het er

raar uit.

Bij raadpleging op internet bleek dit de 'verkopersmethode' te heten.

Zonder dat uitgelegd werd waarom dat zo heet kreeg ik toch het gevoel dat ik hiermee lichtelijk voor aap zou lopen in het modebewuste Groningen.

Verder waren er de Lagerwerf- en de Amerikaanse methode die zo op het oog niet van elkaar verschilden.

Ook was er nog de soldatenmanier maar die sloeg telkens een paar gaatjes over. Waarschijnlijk om de dienstplichtige extra snel naar het front te kunnen sturen mocht de nood aan de man komen.

Niet tevreden met deze rijgwijzen zocht ik verder.

Ik stuitte op Ian's Shoelace Site.

Ian beweerde dat er twee triljoen methodes zijn om je veters te rijgen.  

De moed zakte me in de...juist ja.

Na enkele uren koos ik voor de Straight Easy Lacing manier.

Een kwartier prutsen later kwam ik er na lezing van de kleine lettertjes achter dat Straight Easy Lacing alleen geschikt is voor schoenen met een even rij gaatjes aan elke zijde.

Ik had vijf gaatjes en dat zorgde volgens Ian voor een 'messy look'.  Daar had ie wel gelijk in.

Uiteindelijk heb ik nu de Over-Under. Maar volgens mij is het gewoon de Lagerwerf..

Zoek de verschillen.

De wet

Zo nu en dan wil je als mens weten waar je staat. Was gezang 172 uit het 'Liedboek der Kerken' niet eenduidig genoeg? Zwarte man Bill doet er als vanouds op de woensdag een schepje bovenop. 'Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd, is leven van genade buiten de eeuwigheid'. Over regels en wetten gesproken.

Zwarte Mannen zijn er in alle soorten en maten. Wat dat betreft zijn we net gewone mensen. Maar anders dan de meeste mensen zijn wij supporters van SC Veendam en hunkeren wij zelfs op bitterkoude dagen naar De Lange Leegte.

Wat ons verder verbindt is een sterke voorkeur voor droge worst.

Over worst gesproken: sinds ik Zwarte Man ben hoor ik van diverse bedgenoten dat de Kleine Bill – Willempie – in grootte (en daadkracht) lijkt te zijn toegenomen. Inschikkelijk knik ik dan, maar ik geloof het niet. Weliswaar is het een hardnekkig gerucht dat zwarte mannen groot geschapen zouden zijn, maar zwarte vrienden vertellen me dat ze wat dat betreft net gewone mensen zijn: ook zij hebben ze in alle soorten en maten. Eentje heeft een lul waarmee hij kan honkballen en een ander gaat elke maandagavond naar de APP, de Anonieme Pinkeltjes Praatgroep.

Afijn, de Zwarte Mannen, dat betekent SC Veendam en droge worst. Maar het betekent ook de wet. Wij Zwarte Mannen zouden nergens zijn als wij ons niet trouw aan de wet zouden houden. De wet is er om na al het onderlinge geharrewar en gekissebis dat ons mensen zo vertrouwd is uiteindelijk een grens te stellen. Dit kan wel en dat kan niet.

Moord en doodslag kan bijvoorbeeld niet. Elkaar daarentegen een kusje geven, dat kan – mits met wederzijdse toestemming – weer wel. Zoals die Spaanse voetballer die een paar jaar geleden na een goal zijn teamgenoot liefdevol even in het kruis kuste. In eerste instantie denk je als perplexe televisiekijker: ja, hé, wat gaan we nou krijgen? Aan de andere kant is het ook wel weer schattig. Moeten we daar een wet om schrijven? Nee, laten wij dat in godsnaam niet doen. Sommige dingen moeten gewoon gebeuren.

Daar staat wel tegenover dat er ook zaken zijn die absoluut niet moeten gebeuren. Zoals de smadelijke nederlaag van SC Veendam in de thuiswedstrijd tegen Fortuna Sittard een paar weken geleden. Dat was jammer. Er zou echt een wet moeten komen die zoiets verbiedt, in elk geval in de thuiswedstrijden van SC Veendam.

We kunnen u melden dat wij Zwarte Mannen momenteel zwaar lobbyen in politiek Den Haag om zulks zo snel mogelijk op de agenda te krijgen. Met politici is dat niet gemakkelijk, want anders dan Zwarte Mannen zijn de meeste volksvertegenwoordigers met geen enkele droge worst tot andere gedachten te verleiden. Wij moeten er thans alles voor uit huis halen – en dan bedoelen wij werkelijk alles – om met name de nieuwe staatssecretaris die verantwoordelijk is voor sportzaken (u weet wel wie) van de goede zaak te overtuigen.

Maar zoals het gaat, zal dat nog lang duren. Het is wat dat betreft net zo’n stroperige aangelegenheid als het steeds weer vastlopende verkeer in Groningen rond een uur of vijf in de middag.

Gewoonlijk wordt het dagelijkse fileleed verklaard uit het feit dat de meeste mensen – en ook tal van Zwarte Mannen – rond die tijd massaal huiswaarts keren na een lange dag van noeste arbeid. Dat is natuurlijk ook zo, maar als professionele chauffeur wijs ik als extra oorzaak de jongeren aan. Meer precies (wij Zwarte Mannen zijn zeer precies): jongeren die het zebrapad oversteken. Nog preciezer: jongeren die PLOTSELING het zebrapad oversteken.

Nou hebben wij Zwarte Mannen het sowieso niet echt op zebrapaden. Dan is het wit, dan is het zwart, dan is het weer wit, en zo verder. Wat is dat voor zwabberend gedrag? Daar moeten wij als voorstanders van een volledig zwart zebrapad niets van hebben.

Maar goed, de jongeren in de stad zijn het gewoon zomaar vanuit een steeg ineens de straat op te stormen en het zebrapad over te steken. Als nietsvermoedende automobilist moet ik dan echt met de hakken in het asfalt om een aanrijding te voorkomen. Tot nu toe gaat het steeds net goed.

Maar onderhand begint dit gedoe mij eerlijk gezegd de keel uit te hangen. Met name de stuitende arrogantie die van de gezichten van de jongeren afdruipt als ze weer eens onverwacht het zebrapad opschieten. Zo’n blik van ‘Wie doet mij wat, want ik heb immers de wet aan mijn zijde’.

Ziehier de frictie die wij Zwarte Mannen ervaren op het snijvlak van wat wetteloos is en wat niet. Want hoezeer wij de noodzaak van wetten ook onderschrijven, niets is meer ergerniswekkend dan jongeren en andere domoren die met zo’n wet aan de haal gaan.

Zoals:

Je MOET mij voorrang geven, want IK loop nu op het zebrapad!

Of:

Ik rij hier exact 60 kilometer per uur, want harder MAG ik NIET. En jullie automobilisten achter mij dus ook NIET!

Of:

Ook al fiets ik sms-end op mijn mobieltje door de stad, MOETEN jullie automobilisten mij ALTIJD voorrang geven, want zo luidt de wet!

Natuurlijk, het is de wet. In principe zijn we ervoor. Het is nu eenmaal de lijn die getrokken moet worden tussen wat wel kan en wat niet.

Maar het is ook fijn zo nu en dan even de wet links te laten liggen, zo nu en dan harder te rijden dan de toegestane maximale snelheid op een stuk waar geen flitsers staan, en – ook al is het eenmalig – eens lekker extra gas te geven als weer zo’n jongere pardoes voor je auto het zebrapad op stiefelt.

Mocht het trouwens een speler van SC Veendam zijn in plaats van een reguliere jongere, dan geldt dit vanzelfsprekend niet. Spelers van SC Veendam hebben te allen tijde voorrang.

Als dat nu ook nog eens op het voetbalveld zo zou zijn, dan hebben wij Zwarte Mannen onze missie bereikt. Maar tot dan zullen wij ons aan de wet houden, ook al hopen wij van harte dat men ons sommige bloedige acties de komende week door de vingers wil zien.

© Bill Mensema

‘Ik ben boos’

Over netwerken gesproken. Na een bewogen week voor de SC rinkelt zwarte man Sandman's telefoon. Hieronder de letterlijke transcriptie van het gesprek.

‘Met Herma…’

‘Ja, met Doutzen Kroes. Ik ben boos.’

‘Dag Dou…’

‘Waarom heb je niet gebeld?’

‘Eh, ik begrij…’

‘Er is een processie geweest, hoor ik, de 23^ste! Voor de wedstrijd tegen Excelsior! Je zou bellen als we iets voor SC Veendam konden doen en nu hoor ik dat jullie een Grote Mars hebben gehouden.’

‘Klopt, maar…’

‘De laatste keer dat ik je belde zei ik dat we met de meiden iets wilden doen. Met de Kims, Feenstra en Kardashian, Heidi, Ana Beatriz, Kate, Beyoncé. Iets in Parkzicht of zo en nu is er iets in Parkzicht en dan bel je niet!’

‘Eh, nou…’

‘Zo’n processie was net iets voor ons. Heb je laatst de foto’s gezien van de Victoria Secret Fashion Show laatst?’

‘Ja, snel ev…’

‘Dat was echt geweldig! Ik was zo trots op ons. Echt keihard gewerkt met zijn allen en dan zo’n finale. Dat was zó top!’

‘Het zag er best goe…’

‘Voor ons maakt het niet uit hoor, of je in Honolulu op de catwalk loopt of op het Museumplein in Veendam, daar was het toch?’

‘t Is hier wat kouder denk ik, maar ja, het begon bij Parkzi…’

‘Dat bedoel ik. Je zou echt bellen. Dat had je beloofd!’

‘Ik da…’

‘Hérman. Valt me tegen. Jij was toch van De zwarte mannen, jullie hebben de publiciteit aan je kont hangen zeggen jullie. Een netwerk van hier tot gunder. Maar dan moet je wel bellen. Waren jullie er zelf trouwens?’

‘Een paar van o…’

‘Jij ook?’

‘Nou…’

‘Niet?’

‘Nee, ik ha…’

‘Nu ja, je hebt het ook druk, dat weet ik. Ik loop ook een beetje hard van stapel. Maar ik zat laatst te klessebessen met Adriana en Candice, ik geloof in Coco de Ville, even zo’n avond van vrouwen onder elkaar, je weet wel en die spraken mij aan op die processie en toen wist ik van niks en dat vond ik zó jammer. Ik bedoel, ik wil graag iets doen. Hetzelfde zeg ik tegen Praat mar frysk. Sunnery had plaatjes kunnen draaien, die vindt zoiets ook altijd wel leuk.’

‘Tja, het komt ook een be…’

‘Hebben ze trouwens gewonnen toen?’

‘Ja. Maar Doutzen?’

‘Ja, lieverd…’

‘Volgens mij komt er nog een processie.’

‘Oh ja! Wauwie! Wanneer dan?’

‘Ik meen de 14^e. December. Dat weet ik niet zeker. Kan ook de 21^e wezen. Moet ik even Dick Heuvelman mailen.’

‘Wil je dat doen? Oh, dat zou ik te gek vinden. Ik ga Candice, Beyoncé en Adriana meteen bellen. Dat ze die dag vrij houden. Kun je in Parkzicht logeren?’

‘Volgens mij we…’

‘Ok. Hé, ik moet hangen. Sunnery komt net thuis. Die doet vandaag boodschappen, maar daar klopt nooit iets van, pindakaas met nootjes in plaats van Duo Penotti, dus dat moet ik altijd direct ruilen. Hoor ik van je?’

‘Als ik het niet verge…’

‘Hérman!’

‘Ok, ok. Ik zal het noteren.’

‘Ok. Kusje. Je weet dat je een speciaal plekje in mijn hart hebt, hé?’

‘Weet ik.’

‘Ik zeg dat niet zomaar, want Kim Kardashian, die zag een foto op de blog, ik geloof waar jullie metworst zaten te eten en die was helemaal wild van jou. Toen heb ik gezegd dat je mijn vriend was, want toen, die zomer, dat gaat nooit weg, maar ik zie dat Sunnery een pak bastognekoeken wil openma… HÉ SUNNERY GODVERDOMME WAT DOE JE? NIET OPENMAKEN! DAT MOET NOG TERUG! Wat is het ook een klotenklapper… eh sorry… …je hoort het, ‘t is hier weer een gekkenhuis. Ik ga hangen. Kuskuskuskus.’

SC Veendam - FC Den Bosch

Het beeld van de avond.