Arabisch met een Syrisch accent

Jaren geleden heeft zwarte man Van der Veen college mogen genieten van professor Han Drijvers. Een kleurrijk docent die hem wegwijs heeft gemaakt in de wereld van het Oude Testament. Drijvers is niet meer, maar onze zwarte man moest ter hoogte van Borgercompagnie aan hem denken.

Wegens een studiereis is prof. Drijvers de komende weken niet beschikbaar stond er op het prikbord van de Theologische Faculteit aan de Kijk in't Jatstraat. Jammer want de colleges van professor Han Drijvers waren een wekelijks hoogtepunt. Drijvers was een redelijk onnavolgbaar man. Wat wil je. Geboren in Winschoten, leerling van de grote prof. Van Baaren, werkzaam op Princeton. Dan ben je wel iemand. Zaken als wetenschappelijk corvee waren niet aan hem besteed. Drijvers gaf les op niveau. Niet dat hij hooghartig was, integendeel. Een leraar in de klassieke betekenis van het woord. Hij wist kennis en Groningse nuchterheid te koppelen. Na afloop van zijn colleges zag de Martinitoren er anders uit, kortom je leefwereld was anders geworden.

Terug van de studiereis uit het Midden Oosten hingen wij aan zijn lippen. Drijvers, man van de wereld, deed onder andere verslag van een doldrieste taxirit door de straten van Damascus. Met een Oost-Gronings accent vertelde Drijvers dat de chauffeur niet te stoppen was daar deze Arabisch sprak met een Syrisch accent. Drijvers sprak natuurlijk Arabisch met een Gronings accent en dan wordt communicatie ook in Damascus moeilijk. Deze gebeurtenis en zin is onder theologen aan Drijvers blijven kleven. Kennis van het Oude Testament ten spijt.

Vanochtend in de auto bij Börkomnij hoorde ik de stem van Tanja Nijmeijer op de radio. Deze van origine Nederlandse sprak namens het FARC op een vredesconferentie in Cuba.

Professor Drijvers schoot door mijn hoofd. Nijmeijer sprak Spaans met een Twents-Gronings accent.

Wat ik van haar en het FARC moet vinden weet ik niet. Eigenlijk ook weer wel.

Echt Hema

Het kan verkeren. Zwarte man van der Veen had nog tegoed openstaan bij de Hema in Veendam. Over conceptual continuity gesproken.

Ze heet Mirjam en is bedrijfsleidster van de Hema in Veendam. Ik wist dat ook niet, maar voor de zomervakantie had ik een product aangeschaft waar de kwaliteit niet des Hema's was en ik noodgedwongen met haar in contact kwam. 'Moet niet mogen' waren haar geruststellende woorden toen ik kwam reclameren. Bij een volgende aankoop zou het bedrag in mindering worden gebracht.

Tot voor donderdag was dit er niet van gekomen en lopende in het centrum van de parkstad bedacht ik dat het wel een idee zou zijn het nog uitstaande tegoed om te zetten in wijn. Zwarte man Vos uit Maastricht, geboren en getogen in Borgercompagnie, zou de volgende avond langskomen. Een avond vol zwarte mannen praat verdient tenslotte een goed glas. Wijn moest er komen en aangezien de Hema een aantal aardige sterwijnen in de collectie heeft was dit momentum een zogeheten win win situatie.

De bedrijfsleidster was verbaasd dat ik nog steeds geen geld had gekregen en ik zei flauw dat ik haar weken had gestalkt, maar dat zij nooit in de winkel aanwezig was. Zij wist te melden dat dit kon kloppen daar ze net terug was van drie week vakantie aan de andere kant van de plas, oftewel de US of A. 

Terwijl op de kassa de nodige knoppen werden ingedrukt om het tegoed te verrekenen vroeg ik hoe ze Amerika had ervaren? Ze vertelde dat ze verslaafd was geraakt aan het land van droom en wensen, en vertelde terloops dat ze Obama had ontmoet. Met haar wederhelft was ze vorige week dinsdag bij de opnames van de David Letterman show geweest en het toeval wilde dat Obama hoofdgast was.

Ze oogde gekerstend, want Obama live is natuurlijk niet niks. Obama bestaat dus echt! 

Toen ik bij het verlaten van de winkel vroeg of ze nog meer leuke dingen in New York had gezien zei ze dat dit niet het geval was omdat ze de volgende dag weer op doorreis ging naar New Jersey om een concert van Bruce Springsteen bij te wonen.

Het kan verkeren.

Ongelogen.

Echt Hema.