Vannacht om vijf uur negentien meldde zwarte man Blaakmeer uit de residentie het volgende: 'Obama herkozen'.
Wetende dat Veenkolonialen niet altijd scheutig zijn met complimenten, verdient het volgende beeld de volle aandacht. Hoe klein het ook mag lijken, maar als je als president van de grootste democratie ter wereld zo ogenschijnlijk losjes met de mannen van Wilco kunt converseren, dan sta je boven, onder en in de materie. In het 'gewoon' doen straalt dit beeld 'stijl' en gevoel voor 'decorum' uit. Het beeld Rutte en Gordon is van een andere orde. Zwarte mannen gaan de hele week muziek uit Chicago draaien.
Alleen jammer voor het gezin dat pappa Obama de kinderen niet nog een hond gunt. 'One dog is enough', was een leuke bijzin tijdens zijn overwinningsspeech twee uur geleden.
Gefeliciteerd.
Posts tonen met het label Chicago. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Chicago. Alle posts tonen
woensdag 7 november 2012
vrijdag 20 juli 2012
Go all the way
Eddie V. is blijkens het schrijven van zwarte man Fousert meer dan enkel een zanger van een bovengemiddeld bandje.
Die ene zin van
Zwarte Man Sandman klink nog regelmatig na bij ons thuis: waarom kan Eddie
Vedder alles en ik niks. Mijn
vrouw vervangt het ik in dat juweeltje van zelfspot echter net iets te
makkelijk door jij. Al heeft ze gelijk: ik kan er steeds minder om lachen.
Mijn vrouw heeft een
zwak voor de heer E. Vedder, zanger. Wij hebben iets afgesproken over Eddie
zoals zij hem noemt. Of eigenlijk, zij heeft mij een afspraak opgedrongen aangaande
de heer Vedder. Wat die regeling
precies inhoudt mag u zelf invullen. Tip: het heeft iets van doen met trouw en
dat zij daar dan zonder straf of maatregel mijnerzijds een uitzondering op mag
maken, betreffende die meneer, Eddie Vedder.
Sinds kort heeft die
Eddie het helemaal bij mij verbruid. Ik heb ontdekt dat meneer fan is. Van een
sportclub. Niet de onze maar een uit Chicago. De Chicago Cubs. Ze spelen
honkbal. En best aardig ook geloof ik, al is het zeker niet het Barcelona van
het honkbal. Nu heeft onze Ed een lied geschreven voor zijn club en laat dat
lied nu – hoe kan het ook anders, de uitslover – al in het eerste couplet precies
zeggen wat je in een lied voor je club wil zeggen. Weer een lied wat ik zou hebben
willen (kunnen) schrijven maar niet geschreven heb. Dank je beleefd Vedder.
De Eddie clausule
die mijn vrouw zo handig in onze relatie heeft weten te weven heeft een
wederkerig karakter. Dat dan weer wel. Maar waar vind je een vrouw die,
naarmate ze ouder wordt, steeds maar aantrekkelijker wordt. Die kan zingen, van
rode wijn houdt en rijk geworden is door het maken van prachtige platen en het
geven van bijzondere optredens? Een vrouw die, en dat is misschien wel het
belangrijkste, het definitieve lied voor SC Veendam kan schrijven? Ik denk dat
ik maar stop met zoeken.
Maar als mijn vrouw
en ik ooit Chicago bezoeken denk ik dat ik uit de buurt van het stadion van de
Cubs blijf, je weet nooit wie je tegen het lijf loopt.
Labels:
Chicago,
Chicago Cubs,
Eddie Vedder,
SC Veendam
Abonneren op:
Posts (Atom)
