MOVV 2

Deel twee van Bill's gedachten omtrent MOVV.

MOVV is een van de voetbalverenigingen van Midwolda. Ik ben er goed mee bekend, maar niet omdat ik er ooit zelf gevoetbald zou hebben. Als dat zo zou zijn geweest, dan kon ik nu vast en zeker vertellen wat MOVV betekent.

Nu kan ik me alleen maar voorstellen dat de M voor Midwolda staat en de VV voor Voetbal Vereniging. Maar wat betekent die dekselse O? Ik heb geen idee. De O van Ondernemend? De O van Ommeland? Dat zal vast niet het geval zijn, want Midwolda ligt in het Oldambt. Ah, de O van Oldambt misschien? Of misschien toch de O van Onomatopee?

In de huidige tijd zou ik het natuurlijk zo kunnen opzoeken via Google op het internet, maar dat zal ik niet doen. Alle stomme feiten neukerij van de laatste jaren ten spijt, geloof ik nog steeds in de magie van het leven. Niets is zo saai als steeds maar weer het bloedeloos opsommen van feiten, terwijl ongestaafde vermoedens  juist de fantasie prikkelen en het leven de glans geven die het verdient.

Wil ik bijvoorbeeld echt weten of het meisje van de braadworsten en de gehaktballen in het kioskje van de Lange Leegte ook een zwak voor mij heeft zoals ik voor haar, of stel ik mij tevreden met de gedachte dat dat best weleens zo zou kunnen zijn? Wil ik echt de zekerheid hebben dat SC Veendam dit jaar op zijn minst een van de periodekampioenen van de Jupiler League gaat worden? Of is de hoop daarop voor mij meer dan genoeg? Is de hemel een fabeltje dat ons als mensheid al een eeuwigheid op de mouw gespeld wordt, of heet Petrus mij daar straks welkom en kan ik er tot in de eeuwigheid braadworsten met mosterd eten, terwijl ik zo nu en dan een goed gesprek met Onze Lieve Heer voer.

In alle instanties kies ik steeds weer voor de tweede optie. Niet omdat het beslist waar hoeft te zijn, maar omdat de wens nu eenmaal vele malen bloemrijker en troostrijker is dan de naakte, kille waarheid.

Het idee dat MOVV iets werkelijk prachtigs kan betekenen, iets waar geen zinnig mens normaliter ooit aan gedacht zou hebben – zoals Midwolder Okapi Voetbal Vereniging of Midwolder Ottentotten Voetbal Vereniging – spreekt pas echt tot de verbeelding.

Laten we het daarom dan ook geheim houden. Laten we er verder niet op ingaan. Laten we onze droom niet door de werkelijkheid verpesten.

Laten we dromen over MOVV. Ook al heeft mijn droom over MOVV steevast een oranje randje.

[wordt vervolgd]

MOVV 1

Niet vies van experimenten gaan we de de komende drie dagen iets nieuws doen. Een feuilleton. Het wordt deze week op woensdag, donderdag alsmede op de vrijdag zwarte man Mensema dag. Cliffhanger van Renny Harlin is tenslotte in retrospectief ook één van de betere Sly Stallone films.

Onlangs schreef Zwarte Man Sandman in de Groninger Gezinsbode over een bezoek aan de voetbalvereniging MOVV te Midwolda, waartegen de voetbalclub van een van zijn zoons (Zwarte Mannen hebben geen zonen maar zoons) op een zaterdagmiddag moest spelen.

             -       MOVV, prevelde ik nadien, het zal toch niet waar wezen.

Het is niet dat ik deze verzuchting deed omdat ik ooit als F-je bij MOVV gevoetbald zou hebben. Is niet zo.

Ten eerste stam ik niet uit Midwolda, maar uit Delfzijl. In dit havenstadje aan de Eems hadden we in mijn jeugd twee voetbalverenigingen: eentje was Neptunia, met een eigen voetbaltribune in het Juliana Park. De tribune was ook nog eens overdekt. Desalniettemin was de tribune erg smal en met 50 toeschouwers puilde hij al uit. Toch had ik niets met Neptunia.  

De andere voetbalvereniging in Delfzijl werd gevormd door De Eemsboys. Dit was de aangewezen club voor de arbeiders van Delfzijl en hun zoons. Was ik dan een van de Eemsboys? Nee, mijn pa was namelijk geen arbeider. Bovendien had hij – ook al was hij ooit jeugdkampioen tennissen van Nederland geweest – in zijn latere jaren een broertje dood aan welke lichamelijke beweging dan ook.

Halverwege de jaren zeventig was een afstandsbediening voor de tv een uitkomst geweest voor mijn pa, die zaterdagochtend op de bank ging zitten om er pas zondagavond laat weer uit te komen. Maar zo’n handig apparaat bestond er in die dagen nog niet. Ook hadden we nog maar weinig tv-zenders in die tijd. Nederland 1 en 2, Duitsland 1, 2 en 3. Dat was het. Maar als er dan toch van zender gewisseld moest worden – zoals op de zaterdagavond als er op Duitsland 1 na “Das Wort zum Sonntag” een spannende western vertoond werd met John Wayne – dan had mijn pa gelukkig wel zijn zoons.

            -       Zet de tv even op Duitsland Eén, mienjong, zei mijn pa.

            -       Ja pa, zei ik dan en stond zuchtend op.

Ten tweede deed ik gewoon niet aan voetbal in mijn jeugd. Want ik was een zoon van mijn pa. Mijn pa was liever lui dan moe. En zo ben ik dan ook groot geworden. En zo ben ik nog steeds. Liever lui dan moe. Net als mijn pa. Helaas heb ik zelf geen zoons, maar ben ik wel in het bezit van maar liefst vijf afstandsbedieningen.

En een wellicht wat vreemde herinnering aan MOVV, ook daar ben ik in het bezit van.

[wordt vervolgd]